Landinrichtingscommissie Schouwen-Oost

de heer A. van de Sluis lid namens de landbouw

juli 2009

Mijn naam is Tonnie van de Sluis. Ik ben getrouwd, heb twee kinderen en vier kleinkinderen. Ik ben nu ongeveer vijf jaar lid van de Landinrichtingscommissie als vertegenwoordiger van de landbouw. Als geboren en getogen Schouwenaar ben ik als het ware een autochtone tureluurder. Ik ben hier ruim 60 jaar geleden geboren en ik woon er nog steeds; middenin plan tureluur.

Ik herinner me de steile slootkantjes

Voor de ramp in 1953 waren hier kleine akkerbouwperceeltjes tussen veel begreppeld grasland. Het was toen een totaal andere wereld. Na 1953 was het een worsteling om weer enigszins vruchtbare en bewerkbare akkers te krijgen. Ook kwam de verkaveling. Het was zaak de landbouwopbrengsten zo groot en efficiënt mogelijk te laten zijn, want landbouw stond aan de basis van onze wederopbouw en welvaart! Ik herinner me de steile slootkantjes waar de patrijzen zaten te broeden, die zie je nu bijna niet meer. Eind zestiger jaren nam ik het bedrijf van mijn ouders over. In het verleden hadden we nog vee. Ik ben gladiolen en tulpen gaan telen en later ging ik over op witloftrek.

Opnieuw kranen op ons land

Dit jaar stop ik met de witloftrek en houd me alleen nog bezig met schapen. De grond rond ons bedrijf wordt natuur, maar wij blijven hier gewoon wonen. Zo staan er 50 jaar na de eerste verkaveling opnieuw kranen op ons land. Nu niet om de landbouwstructuur te verbeteren, maar om natuur terug te brengen.

Je ziet de dijk bijna niet meer

Wanneer je nu over de grote weg het grote natte natuurgebied passeert in midden schouwen vraag je je bijna af of de dijk er nog wel ligt. Mijn moeder die het begin van deze werken nog heeft meegemaakt, wilde hier niet eens langsrijden. Natuurlijk weet ik dat er veel veranderd is de laatste 50 jaar. De natuur is achteruitgegaan door allerlei oorzaken. De welvaart heeft ongekend toegeslagen. Mijn generatie en alles wat daarachter komt heeft nooit honger of oorlog gekend. Er is veel vervuild en we hebben veel ruimte voor onszelf opgeëist en genomen. Nu hoef je een landbouwer niet  te overtuigen van het nut van schoon water en schone lucht, want dat is voor die groep juist van levensbelang. Ook biodiversiteit is voor de landbouw een onmisbare voorwaarde voor duurzaamheid. Maar moet het nou zoveel geld kosten?